Το Θεώρημα (Teorema)

ΔΕΥΤΕΡΑ 21/5/2018 – ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΡΙΟ 3, ΩΡΑ 8:15 Μ.Μ.

Ένα από τα μεγάλα αριστουργήματα του Πιέρ Πάολο Παζολίνι. Μια φιλοσοφική, πολιτική και ψυχαναλυτική αλληγορία, που σκανδάλισε τότε τη συντηρητική ιταλική κοινωνία.

poster

«’Eνας απόλυτα μοντέρνος, στερεός σε ύφος και πολλαπλά αλληγορικός Παζολίνι βάζει δυναμίτη στα θεμέλια της αστικής ηθικής με ένα ερωτικο-φιλοσοφικό δοκίμιο, που είναι ταυτόχρονα κι ένα πικρό υπαρξιακό θρίλερ. Καταλύτης του ένας μυστηριώδης επισκέπτης στο σπίτι ενός Μιλανέζου βιομηχάνου, ο οποίος γίνεται αντικείμενο του πόθου για όλα τα μέλη της οικογένειας. Η ξαφνική αναχώρησή­ του αλλάζει τη ζωή όλων, ανίκανων ψυχολογικά και ταξικά να διαχειριστούν τις πραγματικές επιθυμίες τους, σε μια φροϊ­δική παραβολή η οποία «διαβάζεται» τόσο μαρξιστικά όσο και χριστιανικά. Η σαγηνευτική παρουσία του Τέρενς Σταμπ και η ατμοσφαιρική, ανησυχητική μουσική του Ένιο Μορικόνε ενισχύουν το απειλητικό κλίμα του φιλμ, ένα από τα αδιαφιλονίκητα αριστουργήματα της παζολινικής φιλμογραφίας.» (Πηγή: athinorama.gr)

«Μια μιλανέζικη μεγαλοαστική οικογένεια, τυπικό μοντέλο καπιταλιστικής κοινότητας και δυτικοευρωπαϊκής ηθικής, χάνει κάθε ισορροπία εξαιτίας ενός νεαρού φιλοξενούμενου που μαγνητίζει ερωτικά όλα τα μέλη της, γυναίκες και άνδρες, οδηγώντας τους σε πράξεις πρωτόγνωρες. Ο Τέρενς Σταμπ είναι ένας μικρός θεός που ξυπνάει τα κοιμισμένα ένστικτα των αστών με ένα ερωτικό κέντρισμα, διαποτισμένο από μια αιρετική ιερότητα, κι εδώ ακριβώς έγκειται η πρωτοπορία, η τόλμη και η πρόκληση ολόκληρου του παζολινικού «Θεωρήματος»: η συνάρτηση σεξ και ιερότητας, η λανθάνουσα σχέση του καθενός με το Ιερό αλλά και ο έρωτας ως κυριότερη μορφή επικοινωνίας όλων των ανθρώπων. Τα υπόλοιπα, η αποδόμηση της αγίας οικογένειας και ο κατακερματισμός κάθε αστικής ηθικής, μάλλον έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Σκηνές ανθολογίας: η μάνα-Σιλβάνα Μανγκάνο, που μέσα στην ερωτική της απόγνωση αναζητεί με μανία εφήμερους εραστές στον δρόμο, και η αγιοποίηση της υπηρέτριας-Λάουρα Μπέτι, που αρχίζει να ίπταται πάνω απ’ τα κεφάλια των συγχωριανών της. Ο Παζολίνι δεν έβαλε τυχαία την εκπρόσωπο της λαϊκής τάξης να ενώνεται με το Ιερό και να αγγίζει τη θέωση. Η απελπισία της είναι στην πραγματικότητα μεγαλύτερη και από αυτήν των κυρίων της, καθώς υπάρχει και λειτουργεί κάτω από «ξένους» νόμους, «ξένη» ηθική και ιδεολογία. Διέξοδός της η απομόνωση, το θρησκευτικό παραλήρημα και η απομάκρυνση από την ύλη της. Η μέγιστη κινηματογραφική παραβολή από τον Ιταλό διανοητή και ποιητή!» Πηγή: www.lifo.gr

Ηθοποιοί: Τέρενς Σταμπ, Μάσσιμο Τζιρότι, Σιλβάνα Μαγκάνο, Αν Βιαζέμσκι, Λάουρα Μπέτι, Νινέτο Νταβόλι κ.ά. Παραγωγή: 1968 Γλώσσα: Ιταλική, με ελληνικούς υπότιτλους. Διάρκεια: 105΄

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s