Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΠΟΥΡΖΟΥΑΖΙΑΣ (LE CHARME DISCRET DE LA BOURGEOISIE)

ΔΕΥΤΕΡΑ 9/11/2020 – ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΡΙΟ 3, ΩΡΑ 8:15 Μ.Μ.

Σε συμμόρφωση με τα ισχύοντα πρωτόκολλα λειτουργίας των κινηματογραφικών αιθουσών, θα γίνουν δεκτοί οι πρώτοι 90 θεατές, οι οποίοι και παρακαλούνται να τηρούν όλα τα μέτρα που επιβάλλονται. Υπενθυμίζεται ότι πρέπει να προσέρχονται με την προστατευτική μάσκα, την οποία πρέπει να φοράνε καθόλη τη διάρκεια της προβολής.

Μια σουρεαλιστική φάρσα του μεγάλου Ισπανού υπερρεαλιστή σκηνοθέτη Λουί Μπουνιουέλ, που του χάρισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, καθώς και το βραβείο καλύτερης ταινίας της Γαλλικής Ένωσης Κριτικών.

η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας αφίσα

«[…] Με μια σαρδόνια σχολαστικότητα που ρέπει προς τον σαδισμό, αλλά την ίδια στιγμή και με μια βαθιά κατανόηση στην ανθρώπινη αδυναμία και στις αντιφάσεις ενός έλλογου είδους που ταλανίζεται από το ορμέμφυτο, όλες οι κοινωνικές συμβάσεις του «πολιτισμένου» και «καλού» κόσμου μπαίνουν με χειρουργική ακρίβεια στο μικροσκόπιο του Μπουνιουέλ, θυμίζοντας γιατί η εντομολογία ήταν μια από τις μεγάλες αγάπες του Ισπανού σκηνοθέτη. Οι ήρωές του μοιάζουν με πειραματόζωα που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον λαβύρινθο του παραλογισμού της ανθρώπινης ύπαρξης και των συμβάσεων της αστικής κοινωνίας που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Είτε πρόκειται για την επέμβαση του στρατού και της αστυνομίας, είτε για το θάνατο ενός εστιάτορα, το πτώμα του οποίου φυλάσσεται ακριβώς δίπλα στην κουζίνα και τα τραπέζια, είτε για την πολυτελή τραπεζαρία που μετατρέπεται σε θεατρική σκηνή και τα κοινωνικά υποκείμενα μετατρέπονται σε αντικείμενα θέασης, οι πολιτικοί θεσμοί, η θρησκεία, το σεξ, ο πολιτικός ακτιβισμός και η τρομοκρατία αποδομούνται και διακωμωδούνται με μια απαράμιλλη κοσμοπολίτικη φινέτσα, πίσω από το γέλιο, ωστόσο, απογυμνώνονται οι εξουσιαστικές δομές, οι ανασφάλειες, οι ενδόμυχοι φόβοι και τα απωθημένα που ελλοχεύουν στα τελετουργικά της αβρότητας και τις επιδείξεις της μακάριας ευδαιμονίας, από μια ομάδα κατά βάσει τρομαγμένων όντων.

Η μαεστρία με την οποία ο Μπουνιουέλ ενορχηστρώνει αυτό το φαινομενικά άναρχο υλικό, δομώντας τα αλλεπάλληλα επίπεδα ενός ονείρου που κρύβεται μέσα σε ένα άλλο όνειρο (δεκαετίες πριν το Inception), είναι υποδειγματική. Με έναν νεανικό ενθουσιασμό που κάθε άλλο παρά σε 72χρονο βαρήκοο σκηνοθέτη παραπέμπει, ο αφηγηματικός μίτος ξεδιπλώνεται, ανασυντάσσεται και και αναστοχαστικά αναδιπλώνεται με διάστικτες ιδιοφυείς πινελιές, όπως ο ιερέας-κηπουρός, η μεσήλικας υπηρέτρια που μοιάζει με εικοσάρα, η αστρολογική ανάλυση στο ωροσκόπιο του πρέσβη (που μοιράζεται -φυσικά-διόλου τυχαία την ίδια ημερομηνία γέννησης με τον σκηνοθέτη), ενώ ακόμα και ο ηχητικός σχεδιασμός υπονομεύει ήρωες και θεατές μαζί, αποκρύπτοντας καίριες ή ακόμα και αδιάφορες στιχομυθίες.

Στο αινιγματικό τέλος, οι έξι ήρωες θα περπατήσουν μαζί, δίχως κάποιον φανερό προορισμό. Σαν ένα άλλο σισύφειο μαρτύριο ή σαν την αέναη επιστροφή σε έναν δρόμο στη μέση του πουθενά χωρίς αρχή και τέλος, η μπουρζουαζία του Λουίς Μπουνιουέλ θα τραβήξει τη δική της πορεία, αναμφίβολα γοητευτική, μάλλον αβέβαιη, αλλά σίγουρα αποπροσανατολισμένη, μέσα στη συλλογική μοναξιά της.» (Κριτική του Τάσου Χατζηεφραιμίδη για το flix.gr)

Ηθοποιοί: Φερνάντο Ρέι, Στεφάν Οντράν, Ντελφίν Σεϊρίνγκ, Ζαν Πιέρ Κασέλ, Μπιλ Οζιέ κ.ά. Παραγωγή: 1972 Γλώσσα: Γαλλική με ελληνικούς υπότιτλους Διάρκεια: 102΄